خاطرات مرسانا و مهرسام در وب

  دلت آبى تر از دریا عزیزم / به کامت گردش دنیا عزیزم الهى همیشه چون گل بخندى / بهارانت خوش و زیبا عزیزم سال نو مبارک عزیز دلم    امسال سال تحویل همگی خونه بابا هوشنگ بودیم                  عکس سلفی پدر ودختر...فدای هر دو تون بشم    اول فروردین تولد مامان جون هم هست ..اون شب بابا مجید کیک گرفت وتولد مامان جون رو جشن گرفتیم ..الهی همیشه سایشون بالای سر ما و دعای خیرشون بدرقه زندگیمون باشه  هر کدوم تو دلمون آرزو کردیم وبالن...

عروسک مامان 43 ماهگیت مبارک دخترم، عزيزم، فرشته كوچك من ... به تو كه مي نگرم، همه زيبايي دنيا را، هر آنچه وصف شدني و هر آنچه توصيف ناپذير است را، يكجا مي بينم... در يكايك لحظه هاي بودنم، برايت سلامتي، شادماني، موفقيت و سربلندي آرزو ميكنم. دوستت مي دارم بيش از آنكه در حجم انديشه ها بگنجد، از خدا ميخواهم ياري ام كند در اين امر خطير، تا به تو بهترين ها را بياموزم و تو را هم آن سان كه شايسته بهترينها هستي پرورش دهم... پروردگارا، مهربانا! زيباترين و برترين هديه عمرم را تو به من دادي، آنرا بر من ببخش و همراهم باش تا رساندن فرشته من بر اوج قله هاي موفقيت و نشاندن شاهين بخت و اقبال بر شانه هاي ظريف و كوچكش.... ...

نرم نرمک میرسد اینک بهار ، خوش به حال روزگار ، خوش به حال چشمه ها و دشت ها خوش به حال دانه ها و سبزه ها ، خوش به حال غنچه های نیمه باز . . . یه روز صبح که پیش ماجون بودی با ماجون دو تایی رفته بودین خرید لوازم سفره هفت سین ...که پست مفصلش رو ماجون تو وبلاگشون میذارن... من برای یادگاری عکس هایی که ماجون گرفته بودن رو میزارم ... بهار با گلهایش ، و سال نو با امید هایش این عید با امیدهایش بر تو ای عزیز ترینم مبارک . . .. و هموطن نوروز تو پیروز باد / ای وطن هر روز ...

تومسیر رسیدن بهار شاخه های خشکیده دلتو تو آتیش امروز بسوزون تا گرم شه دل مهربونت! ۴ شنبه سوری مبارک!   روز سه شنبه سر کار بودم که  از طریق همکارم متوجه شدم رضا حقانی عزیز مشهد اومده و برنامه داره...با مهشید جون تصمیم گرفتیم با شما و پارمیدا جون بریم بلیط رزرو کردیم  بعد از محل کار  اومدم دنبال شما خونه  ماجون  آماده شدیم ساعت 3 حرکت کردیم ساعت یه ربع به چهار رسیدیم سر قرارمون با مهشید جون ...ترافیک خیلی سنگینی بود بلوار وکیل آباد شما تو راه خوابت برده بود که وقتی رسیدبم پیش مهشید جون بیدار شدی ..ماشین رو پارک کردیم وبا ماشین  مهشیدینا رفتیم به...

        دخترم...  زندگیست دیگر! همیشه که همه ی رنگ هایش جور نیست، همه سازهایش کوک نیست! باید یاد گرفت با هر سازش رقصید، جتی با ناکوکترین ناکوکش... اصلا رنگ و رقص وساز و کوکش را فراموش کن! حواست باشد به این روزهایی که دیگر بر نمیگردد.. به فرصت هایی که مثل باد می آیند و میروند و همیشگی نیستند به این سالها که به سرعت برق میگذرند... ...

دختر مامان روز دوسنبه 11/12/93 جشن پایان سال 93 مهد کودکتون بود ..اون روز مهد تعطیل بود ..شما خونه ماجون بودی و شروع مراسم ساعت 2 ظهر بود ...من از محل کارم اومدم به سالن شما هم با بابایی وماجون اومدی..قربونت برم که مثل ماه میون بچه های دیگه میدرخشیدی ... هزار ماشاالله..هی قربون صدقت میرفتم وقتی رو سن میدیدمت  ..با خودم مبگفتم واقعا من مامان این فرشته ام که الان واسه خودش خانمی شده ...تمام شعرها رو کامل خوندی ..از پشت پرده سن صدای مربیت میومد که میگفت مرسانا ردیف جلو باشه ...کلی روی تو برنامه ریزی کرده بود چون میگفت نسبت به بقیه همسناش بهتر شعرها رو میخونه ...الهی فدات شم ..همیشه به داشتنت افتخار میکنم .. این عکسا رو قبل از رفت...

  مرسانای عزیزم تو را بیشتر از خودم و کمتر از خدایم دوست دارم چون به او ایمان و به تو احتیاج دارم تنها عشق زمینی من چهل و دو ماگیت مبارک عزیزترینم ...

  مادر بودن بخش مهمی از زندگیه یک زنه... شاید مهمترینش .. و از دست دادن این فرصت الهی اشتباه بزرگیه... دخترم با تمام قلبم همیشه با منه و وجودم رو کامل کرده.. فرداها برای من روزهای سختی خواهد بود..به ظاهر..اما من مادر بودنم، اغلب در همه جا خوشحال ومحکم نگهم میداره..حتی تو روزهای سخت دخترم ممتونم که هستی و خدایا ممنونم  که تجربه ی مادر بودن رو به من ارزانی نمودی...   ...

این روزها سعی میکنم فرصتی به دست آوردم عکس های جامونده از این مدت رو برات بذارم تا به سروسامونی هم به وبلاگت داده باشم. سه هفته پیش ناهار به دعوت بابایی احمد رفتیم طرقبه .... خیلی خوش گذشت مخصوصا به شما عزیز دل این آقا از مسئولان رستوران بودن که هر دفعه به یه بهانه میومد و باهات شوخی میکرد وقتی غذا رو میارن من وبابا مجید دستپاچه میشیم چه جوری آدامسایی که قاطی قاشق وچنگال میذارن رو قایم کنیم تا شما نبینی... عصر بعد از ناهار مثلا داری بافتنی میبافی مثل ماجون ...

سلام عروسک مامان  جمعه هفته پیش بهت قول داده بودیم که بریم کلوپ پاندا  ...به محض ورود نمیدونستی کدوم قسمت بری بازی کنی ..میخواستی بری ماشین سواری اما صفش طولانی بود و منصرف شدی گفتی میخوام نقاشی بکشم  قربون اون ژستت بشم امید زندگیم عاشق اینم که اون لبای کوچولوت رو موقع نقاشی کشیدن غنچه می کنی  ای جونم ....  خاله ی مهربون نقاشیت رو کنار نقاشی های دیگه گذاشت  ارتباط برقرار کردن با بچه ها چه بزرگ چه کوچیک عالیه ...فوری رفتی دوست پیدا کردی...